Да, токму така. Tomasz е личност која ја запознав патувајќи во воз низ Полска. Некои ќе кажат дека патувањето со воз е досадно и напорно, но секогаш има некоја персона со која ќе промоабетите и ќе си размените контакт. Седејќи во купето и листајќи едно фотографско списание, добив критика од сопатникот до мене за една од фотографиите објавени таму. Заедно се сложивме дека фотографијата ја нема потребната емоција. Така започна целиот моабет со Tomasz кој за среќа го носеше својот лап топ со него, па имав можност да ги видам неговите фотографии.

Metin Demiralay е фотограф од Анкара, Турција. Главната инспирација во неговата работа се жените. На целото негово портфолио преовладуваат девојки, впрочем и да нема фотографии од мажи. Гледајќи го неговото портфолио, тоа ќе ви предизвика бура на емоции. Нежни и сензуални портрети ќе ве одведат во светот на емоциите за животот. Сето тоа проследено со „жива“ пост продукција ја прави сцената како спомен од некое минато време. Толку слични фотографии, а сепак предизвикуваат различни чувства.

Пред окулу 7 години Dave го купува својот прв апарат и се решава конечно да ги реализира своите идеи. Неговата прва замисла не е фотографирање на луѓе, ниту природа. Тој се затвара во својот подрум и почнува со светлата што ги поседува да ги гради своите концепти. Поминувајќи по педесетина часови неделно во својот подрум, кликајќи на апаратот, Dave ги вбризгува неговите концепти во фотографијата.

„Во историјата на македонската култура на 20-тиот век, Благоја Дрнков создаде неизмерен опус од повеќе од 40.000 фотографии со кои тој стана личност која е истовремено и институција. Неговата естетика зрачи со духот од моментите и ситуациите. Неговите фотографии се преполни со детална и возвишена живост, а тоа е априори заради неговата високо естетска мотивација.“

Во еден преплавен и презаситен медиум, каков што е фотографијата, ретки се фотографите кои успеваат да го пронајдат својот уникатен поглед и оригинален стил. Да, следното кое ќе го напишев беше- „Но, меѓу малкумината оригинални и свои фотографи е Мартин Пар, престижниот член на Магнум фотос“, но , наместо тоа ќе се запрашам- зошто? Зошто токму Мартин Пар? Што има толку впечатливо и длабоко во фотографија на голема порција помфрит со кечап и мајонез? Одговорот е ништо! Да, ништо, и точно во тоа е големината на Мартин Пар. Наместо натрупаните со симболи, силно впечатливи, шокантни или импресивно грандиозни фотографии, наместо необична светлина, убава шминка, оригинален костим и намачканата со златна боја моделка во невозможна поза, Мартин Пар фотографира куче со очила.